Diagnoza dziecka

   Poniższy schemat stanowi jeden z wielu możliwych sposobów przedstawienia diagnozy - za tym formatem, wybieranym przez mnie najczęściej, stoi jego przejrzystość i kompleksowość:

1. Dane identyfikacyjne (imię, nazwisko, wiek, płeć, adres zamieszkania, dane kontaktowe)
2. Powód zgłoszenia (ujęty w różnej postaci, także odnotowany w formie bezpośredniego cytatu)
3. Wywiad i historia (chronologiczny opis przypadków i wątków, które mogą być znaczące dla terapii, w tym historia zainteresowań oraz relacji społecznych / rodzinnych)
4. Ocena stanu psychicznego (aktualnego: aktywność motoryczna, uwaga, relacja z osobą prowadzącą badanie, nastrój, wygląd, język i mowa, zdolności / zachowania sensoryczne, dynamika)
5. Diagnoza różnicowa (możliwe zaburzenia, które warto rozważyć przed rozpoczęciem terapii - także te mające swe potencjalne źródło w środowisku społecznym i otoczeniu)
6. Wyniki badania, wywiadu i najlepsze rozpoznanie (zaburzenie, które - niezależnie od miejsca na liście zaburzeń - jest uważane za najbardziej prawdopodobne u danego pacjenta)
7. Czynniki wyzwalające oraz czynniki podtrzymujące trudności i objawy
8. Czynniki protekcyjne - źródła wsparcia i szans dla pomyślności rokowań i terapii (np. ze strony rodziców, rodzeństwa, otoczenia, warunków zewnętrznych, okoliczności, także cechy i zasoby samego pacjenta)
9. Wymagane dodatkowe informacje (jakie dalsze dokumenty, wywiady lub testy mogą potwierdzić rozpoznanie)
10. Plan terapii i rokowania.


psycholog dzieciecy śląsk

Komentarze

O autorze:

Magdalena R. Babczyk - mgr psychologii, filologii, logopeda, terapeuta.
Zapraszam do kontaktu - zakładka: O mnie - oferta, kontakt, współpraca.

Subskrybuj i otrzymuj nowości na swoją skrzynkę. Follow by Email

.

POWRÓT DO STRONY GŁÓWNEJ